Portret: Martijn van den Bergh

Het hart van Martijn van den Bergh (24) ligt bij de boerderij: “Ik kom uit een gezin van zes jongens en we hebben thuis een melkveebedrijf met zeventig melkkoeien. Ook hebben we dertig hectare grond in gebruik waarop we gras en een beetje maïs telen. Zo kunnen we het grootste deel van het voer van ons eigen land halen.” Martijn studeert Agrarisch Ondernemerschap aan de Aeres Hogeschool in Dronten en is nu bezig met zijn afstudeerstage.

Boer zijn is een levensstijl
Als de jonge boer in het weekend thuis is, werkt hij volledig mee op het boerenbedrijf: “Het is al vanaf de wieg mijn droom om boer te worden. Het werk op de boerderij is veelzijdig en ik doe het met liefde. Het omgaan met onze koeien doe ik met veel passie en het geeft me voldoening. Vooral het afkalven is mooi. Dat is echt een hoogtepunt waar je me ’s nachts voor wakker kunt maken. Boer zijn is meer dan een vak, het is een levensstijl. Het voelt niet als een verplichting. Natuurlijk, ik moet ook mijn administratie bijhouden, maar daar plan ik een paar momentjes voor in. Daarnaast sta ik als boer dichtbij de scheppingsopdracht van bouwen en bewaren. Ik vind het mooi om daar een bijdrage aan te mogen leveren.”

Problemen met overnemen
Het bedrijf is van de ouders van Martijn. Ook zijn oudste broer zit in het bedrijf. Er zijn dus twee zonen die graag veehouder willen worden, maar dat gaat niet zonder slag of stoot: “Het bedrijf is niet groot genoeg voor twee opvolgers. Een melkveebedrijf erbij kopen, is niet voor elke veehouder mogelijk, omdat er gewoonweg te weinig rendement wordt behaald om grote stappen te kunnen zetten.” Voor zijn afstudeerstage verdiept Martijn zich in het geven van advies aan andere veehouders: “Het liefst werk ik volledig op de boerderij, maar door mijn studie kan ik later tussen de melktijden in wel een baan bij een ander bedrijf vinden om rond te komen.”

 

"Als boer sta ik open om te innoveren, maar ze moeten niet zeggen dat ik de natuur aan het kapotmaken ben!"

Onrecht door onkunde
Martijn volgt de politiek rondom landbouw op de voet en heeft er ook een mening over: “Ik kan me het meest opvreten over het onrecht en de onkunde in het huidige beleid. Ik erger me eraan dat veel mensen een mening hebben over iets waar ze niet veel over weten. Daarnaast hoor ik linkse mensen roepen dat de veestapel moet halveren, maar diezelfde mensen pakken vervolgens onbeschroomd het vliegtuig. Het aantal melkkoeien is sinds 1990 grofweg met 10% gedaald, maar het aantal vliegtuigvluchten verviervoudigd. De verwachting is dat het aantal vliegbewegingen in 2050 zelfs zal verdubbelen ten opzichte van 2019. Waarom wordt er door sommige partijen wel gesproken over een halvering van de veestapel, maar niet over een halvering van de vliegbewegingen? De financiële belangen blijken opeens belangrijker dan een voedselproducerende sector, daar kan ik slecht tegen. In mijn ogen ontstaat dit onrecht door onkunde. Als veehouder sta ik open om te innoveren, maar ze moeten me niet in een hoekje drukken en zeggen dat ik de natuur aan het kapotmaken ben!”

Veel vragen over Europa
In Nederland wordt veel voedsel geproduceerd. “Dankzij Europa kunnen we voordelig exporteren. Die voordelen moeten we benutten”, aldus Martijn. Tegelijkertijd kijkt de jonge boer ook met veel vragen naar het Europese beleid, bijvoorbeeld naar de Green Deal: “Heel veel veehouders vallen over de Green Deal. Het is belangrijk om daar kritisch naar te kijken. Het streven naar energieneutraal zijn in 2050 is op zich goed. Echter, de Green Deal van Timmermans is erg gevaarlijk. Daar staan ingrijpende regels in voor de toekomst. We moeten blijven innoveren, maar momenteel zijn we in Nederland al op het scherpst van de snede aan het produceren door de innovaties in het verleden, bijvoorbeeld op het gebied van voeding.”

In het nadeel als Nederlandse boer
De landbouwsector is volgens Martijn goed bezig met innovaties: “Efficiëntie en duurzaamheid is goed voor de aarde, maar ook voor de portemonnee. Echter, het probleem van Nederland is dat we dichtbevolkt zijn en de hectares per koe zó laag zijn, dat we gemiddeld meer emissie per hectare hebben. In bijvoorbeeld Duitsland en Polen is er veel meer ruimte en daardoor is de emissie per hectare lager, maar de emissie per koe kan juist hoger zijn. Daarom moet je geen algemene maatregelen nemen, maar juist naar Europa als geheel kijken. Daarnaast hebben boeren in het buitenland met weinig koeien op een groot land geen drang om net als onze boeren te innoveren. Zo schiet de Green Deal zijn doel voorbij.”

Subsidies en concurrentie
Martijn is daarnaast kritisch op de Europese subsidies: “Het klinkt allemaal heel leuk en aantrekkelijk, maar als het aan mij ligt, halen we die subsidies eraf. Het gemiddelde inkomen van een veehouder uit Nederland is 20% subsidie, maar in Polen is dat 40%, omdat ze totaal minder verdienen. Op deze manier is er geen eerlijke concurrentie tussen een Nederlandse veehouder en een collega in Polen. Daarnaast moeten we uitkijken dat er geen subsidies per hectare worden toegekend, omdat er in Nederland minder agrarische gronden zijn, maar de efficiëntie nergens elders zo hoog is”.

Zorg en vertrouwen
Martijn ziet zijn toekomst met enige zorg, maar toch met vertrouwen tegemoet: “Het is nog maar de vraag hoe het gaat met ons boerenbedrijf en of er voor mij ook een mogelijkheid ontstaat om uiteindelijk melkveehouder te worden, want dat is toch echt mijn droom. Daarnaast behoren we met Nederland bij de beste boeren qua verzorging. Ik zorg met liefde voor mijn koeien en zij geven die liefde terug. ”

Martijn van den Bergh

Student Agrarisch Ondernemerschap

Deel dit bericht

Share on whatsapp
Share on twitter
Share on facebook
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on google
Share on email

Copyright © 2021 - All rights Reserved. | SGP-jongeren